انواع اسناد تجاری

برات

برات نوشته ای است که به موجب آن شخص به دیگری دستور میدهد در وعده ای معین مبلغی را به شخص ثالث یا به حواله کرد او پرداخت کند.دستوردهنده برات کش و صادر کننده برات دهنده نام دارد.شخصی که دستور را دریافت می کند براتگیر یا محال علیه و شخصی که برات به نفع او صادر شده دارنده برات نام دارد.امروزه برات کاربرد کمی دارد و گاهی در بانک ها مورد استفاده قرار می گیرد.

سفته

مطابق ماده ۳۰۷ قانون تجارت : فته طلب سندی است که بموجب آن امضاءکننده تعهد می کند مبلغی در موعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معین و یا به حواله کرد آن شخص کارسازی نماید.بنابر این با توجه به تعریف فوق بر خلاف برات در سفته صادر کننده به شخص دیگری دستور پرداخت نمی دهد بلکه خودش تعهد پرداخت می کند.پس سفته برخلاف برات و چک محال علیه ندارد (در چک بانک محال علیه می باشد)

چک

مطابق ماده ۳۱۰ قانون تجارت چک نوشته ای است که به موجب آن صادر کننده وجوهی را که نزد محال علیه (بانک) دارد کلا یا بعضاَ مسترد یا به دیگری واگذار می کند.

امتیازات اسناد تجاری

۱ – رسیدگی به پرونده های اسناد تجاری ، رسیدگی اختصاری است.

۲ – مسئولیت تعهدکنندگان این اسناد مسئولیت تضامنی است . یعنی هر شخص به میزان کل مبلغ بدهکار  می باشد.

۳ – در تأمین خواسته (توقیف مال خوانده ) با استفاده از این اسناد نیاز به تودیع خسارت احتمالی به صندوق دادگستری نمی باشد.

رفتن به نوارابزار