تأمین خواسته

در دعاوی حقوقی و برخی پرونده های کیفری برای اینکه خواهان پس از کسب حکم به نفع خویش با مشکل اجرای آن مواجه نشود می تواند با تأمین خواسته اجرای حکم را برای خود تضمین کند.در واقع اگر شخصی حقی دارد که موعد اجرای آن رسیده و مشروط به وقوع یا عدم وقوع حادثه ای نیست می تواند اموال خوانده ی پرونده ی خویش را پیش از طرح دعوای اصلی یا حین آن یا پس از آن توقیف کند تا پس از صدور حکم از محل آن طلب و خواسته ی خود را بردارد.چرا که گاهی پیش می آید بدهکار به طور عمدی برای فرار از پرداخت دین یا به طور غیر عمدی و ندانسته اموال خود را به دیگری انتقال می دهد یا طلبی را که موعد آن رسیده رها کرده و طلب دیگری را پرداخت میکند طوری که وجه یا مالی برای خواهان در اولویت ، باقی نمی ماند که در این صورت اگر خواهان عمل توقیف را انجام داده باشد در واقع تمامی منافع خود را تضمین کرده است.

شرایط اختصاصی تأمین خواسته :

۱ – میزان خواسته معلوم باشد

۲ – خواسته عین معین باشد

۳ – خواسته قابل تقویم باشد

مواردی که برای تأمین خواسته نیاز به تودیع خسارت احتمالی به صندوق دادگستری نمی باشد :

برای انجام تأمین خواسته خواهان باید به میزان ۱۰ درصد یا ۲۰ درصد از خواسته (که در واقع دادگاه تعیین میکند) را به عنوان خسارت احتمالی به صندوق دادگستری پرداخت کند تا اگر از این توقیف ضرری به خوانده رسید و حق با خواهان نبود خوانده با اثبات ورود ضرر ، خسارت خود را بردارد.اما مواردی وجود دارد که طبق قانون آئین دادرسی مدنی نیاز به پرداخت آن نمی باشد که در ذیل به آن ها اشاره میکنیم :

۱ – دعوا مستند به سند رسمی باشد

۲- خواسته در معرض تضییع یا تفریط باشد

۳ – دعوا مستند به سند تجاری واخواست شده باشد (برای مثال چک برگشت خورده باشد و گواهی عدم پرداخت به آن پیوست باشد )

رفتن به نوارابزار