دعاوی مربوط به تخلفات اداری

در هر شکایت اداری وقوع تخلف اداری امری اجتناب ناپذیر است.چرا که توانمندی کارکنان در قبال انجام خدمت و قبول مسئولیت های اداری متفاوت بوده و صرف نظر از تفاوت های فردی ، شرایط خاص نیز می تواند موجب بروز برخی اقدامات و یا ترک وظایف شود که مسئولیت اداری را به دنبال خواهد داشت.لذا در چنین شرایطی وجود هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری ضامن ایمنی و سلامت ارتباطات و وظایف محوله می باشد.

ارجاع موضوع اتهام کارکنان دولت (مشمولان قانون استخدام کشوری ) به هیأت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری از سوی مدیران یا سرپرستان اداری و سایر اشخاص مندرج در ماده ۱۸ دستورالعمل رسیدگی به تخلفات اداری امکانپذیر می باشد.البته رسیدگی به اتهامات کارگران و کارکنان تابع قانون کار از شمول قانون رسیدگی به تخلفات اداری خارج بوده و در صلاحیت این هیأت ها نمی باشد.

مدیران در برخورد با هرگونه تخلف از سوی کارکنان مشمول قانون می توانند از ابزارهای مستقیم و غیر مستقیم تنبیهی استفاده نمایند و بدیهی است در برخورد با مسائل و رفتارهای غیر ارادی زمانی موفق تر عمل نموده اند که ارجاع موضوع به هیأت ها را به عنوان آخرین راه تنبیهی در نظر بگیرند.

ادله اثبات تخلف :

۱ – اقرار      ۲ – شهود و مطلعین     ۳ – اسناد مدارک       ۴– نظر کارشناسی     ۵- نظریه گروه تحقیق

مجازات های یازده گانه کارمند متخلف :

مطابق ماده ۹ آیین نامه اجرایی رسیدگی به تخلفات اداری ، مجازات های یازده گانه این ماده می تواند مورد استفاده و مورد اشاره هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری قرار بگیرد.

اعتراض در دیوان عدالت اداری

هرگاه آراء قطعی هیأت های رسیدگی به تخلفات اداری قابل اعتراض در دیوان عدالت اداری باشد اشخاص ذینفع می توانند به آن اعتراض کنند که باید موارد شکلی دیوان عدالت اداری جهت طرح دعوا رعایت گردد.خاطرنشان میگردد رسیدگی دیوان عدالت اداری در اعتراض به آراء هیأت ها به صورت شکلی می باشد.یعنی رسیدگی به صورت ماهوی نبوده و با ذکر ایرادات در خصوص مراحل رسیدگی و یا اعلام عدم تناسب رائ با اتهامات مطروحه و یا قید عدم بررسی های کافی یا عدم وجود دلایل و مستندات کافی می توانند رائ صادره را نقض نمایند.

رفتن به نوارابزار