دعوای تخلیه عین مستاجره به لحاظ تخلف از شرط قرارداد اجاره

از دیگر مواردی که موجب تخلیه اماکن مسکونی و تجاری می شود تخلف از شرط یا شروط ضمن عقد در عقد اجاره می باشد . شروط را میتوان به شرط صفت ، شرط نتیجه ، شرط فعل تقسیم کرد . یعنی موجر یا مستاجر می توانند در ضمن عقد شروطی را که مقدور و مشروع باشد را در عقد اجاره بگنجانند و در صورت تخلف هریک از طرفین می توانند عقد اجاره را فسخ و بر مبنای آن تخلیه ملک موصوف را بخواهند . در این صورت دادگاه موضوع را بررسی و در صورت لزوم قرار ارجاع امر به کارشناسی را صادر می نماید و چنانچه تخلف مستاجر را محرز تشخیص دهد ؛ حکم به تخلیه مورد اجاره به لحاظ تخلف از شرط صادر خواهد کرد که شرط می تواند به نفع موجر باشد یا به نفع مستاجر.

اصولا در عقد اجاره به نفع موجر شرط گنجانیده می شود ؛ در صورتی که تخلف از شرط توسط مستاجر انجام شود ، بعد از تخلیه مستاجر ، استحقاق حق کسب و پیشه و تجارت را نخواهد داشت . بند ۶ و ۷ ماده ۱۴ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۷۶ ناظر به موارد فوق الذکر خواهد بود که در این حالت مستاجر می تواند تقاضای تخلیه را بنماید دادنامه پس از صدور حکم باید مهلتی که کمتر از ۱۰ روز و بیشتر از ۲ ماه نباشد برای تخلیه تعیین و مشخص کند و مستاجر را ملزم به تخلیه در مدت تعیین شده نماید .

موسسه حقوقی و داوری ماندگاران عدالت و وکلای متخصص و مجرب آماده ی ارائه هرگونه مشاوره حقوقی و قبول وکالت در دعاوی داخلی و بین المللی ، حقوقی و کیفری و …. می باشد .

رفتن به نوارابزار